يک روز سوراخ کوچکي در يک پيله ظاهر شد شخصي نشست و چند ساعت به جدال پروانه براي خارج شدن از سوراخ کوچک ايجاد شده در پيله نگاه کرد دلش سوخت و تصميم گرفت کمکي کند تا پروانه از اين وضعيت رها شود . به کمک آن شخص پروانه به راحتي از پيله خارج شد اما بدنش ضعيف بود و بالهايش چروک بود. او باز هم به تماشاي پروانه ادامه داد چون انتظار داشت که بال هاي پروانه باز گسترده و محکم شوند و از بدن پروانه محافظت کنند.اما هيچ اتفاقي نيفتاد پروانه بيچاره بقيه عمرش را خزيد و هرگز نتوانست پرواز کند . جيزي که آن شخص با همه ي مهرباني هايش نمي دانست اين بود که پيله و تلاش لازم براي خروج از سوراخ آن راهي بود که خدا براي خروج مايعاتي از بدن پروانه به بال هايش قرار داده بود تا پروانه پس از گذراندن مراحل سخت خروج از پيله بتواند پرواز کند.
 نکته در اين جاست که گاهي اوقات تلاش تنها چيزي نيست که در زندگي نياز داريم.اگر خداوند اجازه مي داد که بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم هرگز به اندازه اي قوي نمي شديم که روزي بتوانيم پرواز کنيم.